Wybrane okazy

█ Gruba Jodła. O Grubej Jodle można powiedzieć, że była prawdziwą królową polskich drzew. Rosła ona na północnym stoku Babiej Góry na wys. 860 m.n.p.m. Drzewo mierzyło ok. 60m wysokości i, wg pomiarów znanego polskiego podróżnika i botanika Hugona Zapałowicza, posiadało pień o obwodzie równym 6.76m (Φ 2.15m)! W 1914 r., po 400, a być może nawet ponad 600 latach życia i przetrwaniu w tym czasie setek potężnych wichur, to jedno z najwspanialszych polskich drzew wszechczasów zostało w końcu powalone przez wiatr. W znacznym stopniu przyczynił się do tego zapewne duży otwór w pniu, wypalony przez chroniących się przed chłodem i deszczem pasterzy. Dziś Grubą Jodłę upamiętnia wykuta w 1960 r. i stojąca na Przełęczy Jałowieckiej kamienna kopia fragmentu jej pnia.