Topola włoska jest jedną z niewielu popularnych odmian ozdobnych topoli. Słowo "odmiana" (a dokładniej - kultywar) jest tu jak najbardziej na miejscu, ponieważ tak naprawdę drzewo to nie stanowi samodzielnego gatunku, a jest jedynie sztucznie wyhodowaną na początku XVIII w. we Włoszech formą pokrojową topoli czarnej (zwróćmy uwagę na łacińską nazwę systematyczną P. nigra cv. 'Italica'). Poza wąskim pokrojem oraz mniejszą grubością pnia i konarów, topola włoska bardzo niewiele różni się od swojej protoplastki. Podobnie jak topola czarna, posiada ona rombowate lub trójkątne liście osadzone na spłaszczonych ogonkach, jej kwitnące wcześnie na wiosnę kwiaty są zebrane w kotkowate kwiatostany, a kora ma ciemnoszary lub czarniawy kolor.